Bos días.
Pois como vedes no título, volvo a ser independiente, a vivir sen cónyuge. A esta muller saliulle unha oportunidad de traballar mais preto de Portugal, en Vigo, como analista de riesgos para unha oficina de Caixa Galicia; e obviamente, vai a cobrar pasta a esgalla. Dende aquí querolle desexar toda a sorte do mundo e que non se me agobie. Un bico.
Para o resto, obviamente estou disposto a dar amor cachil a todo dios, a apuntarme a troula espesa e a tardes de café ou viciada. Vai por ti, Ramón. (Necesitoo)
Bicos para todos. “Malos tiempos para la lírica”.
Ultimas opinións